Saltar ao contido principal

O porco da miña avoa

Finalista de relato curto de Primaria do Certame Literario.
Autora: Lorena Fernández Rodríguez (3º E.P.)





Comentarios

  1. Como a vida mesma. Bonito e imaxinativo conto e moi currados os debuxos.

    MOI BEN LORENA!!!!!!

    ResponderEliminar
  2. Bonita ilustración e mellor redacción. Lorena sigue facendo estas cosas tan fermosas.

    ResponderEliminar
  3. Que bonita historia y supongo que bastante real. Los dibujos.... espectaculares.
    Me gusta

    ResponderEliminar
  4. Si, concordo que é unha moi boa visión da realidade que aínda se mantén nunha vila rural como é Celanova. Expresa marabillosamente e moi sutilmente, a relación co animal de producción da familia.
    Parabéns, Lorena. Tes futuro na redacción!
    Carmiña

    ResponderEliminar
  5. Se me cae la baba. Supoño que non son para nada imparcial, pero é para comela. Debuxa como ninguén e ten una imaxinación que a veces desborda aunque esta historia, iso sí, un pouquiño adornada, é real.

    A ORGULLOSA TÍA

    ResponderEliminar
  6. Parabens Lorena, o teu relato ten moita frescura. Transportoume a tempos de neno cando meus pais tamen facian "a matanza" e como eu con 8 anos agarraba o porco polo rabo. Moi ben feito, gustoume moito.

    ResponderEliminar
  7. Eu tamén lembrei a matanza da miña aldea, pero cando ían matar un porco, miña nai non nos deixaba, a min e meus irmans, sair da casa para que non víramos como o mataban. Non me podo crer Lorena que con teus anos debuxes e escribas así. Pois mimadriña, dentro de uns anos xa vas publicar o teu primeiro libro , e por riba ilustrado por ti. Parabens.

    ResponderEliminar
  8. Resume á perfección esta tradición galega por excelencia e os debuxos son inmellorables só hai que mirar ese porquiño a punto d marchar ca maleta. É un traballo de 10, un conto digno de ser leído por adultos e nenos

    ResponderEliminar
  9. É un traballo buenisimo, parece un conto escrito por un profesional. E os debuxos están tan ben feitos que non sería necesaria a redacción pois só miralos enténdese ben a historia sin esquecer ese final feliz para todos incluido o porquiño protagonista. ..se non miradelle para a cariña q ten a piques de marchar ca sua maleta..
    MARTA.A.

    ResponderEliminar
  10. Coido que estamos ante unha futura ilustradora!!! Moitísimos parabéns, artista!!!

    ResponderEliminar
  11. Moi bo traballo, tal cual aconteceu. A verdade e que non lle falta detalle. Felicidades

    ResponderEliminar
  12. Moita sorte, Lore! :-)

    ResponderEliminar
  13. Yisela de 3º E.P, gustoume moito o conto, os debuxos e o titulo
    faime moita gracia, moita sorte ! Loooooooore .

    ResponderEliminar
  14. Aroa e Alejandra (3ºE.P) gustounos moito o conto e os debuxos ,é moi realista.Moita sorte Lorena

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

Hoxe é o Día do Libro!! Para celebralo, toda esta semana realizaremos no cole actividades relacionadas coa obra de Miguel de Cervantes, "Don Quijote".
Acordádesvos da batalla contra un rabaño de ovellas que Don Quijote confundiu con soldados?










LA PETITE EMMA

Emma allume son ordinateur. Elle entre dans son e-mail et elle voit qu’elle n’a pas de notifications. Après, elle ouvrela chemise où elle a tout la musique. Emma cherche une chanson  amusante et elle se met danser comme une folle devant du miroir. Toujours elle est aimé fait ça, et depuis sa mère travaille tout le jour, s’aime plus. Avec la musique, Emma n’écoute pas quand son frère Mateo entre dans la chambre d’Emma. Très étonnée, Emma enlève la musique dans l’ordinateur. Son frère rigole, et ça fait qu’elle se met en colère. -Quand tu es entré? -Juste avant tu m’as vu. – réponds Mateo. -Est mauvaise éducation passer sans frapper avant a la porte. –réponds de mauvaise humeur la jeune. -Pardon, Emma. Et depuis quand tu danse devant du miroir ? - Mais, qu’est-ce que ça peut te faire ! –dis Emma rougis. - Je vais dire maman que tu parles grossièrement à ton frère, pour savoir sa opinion sur ça. - Non ! Mateo, ça non ! – elle crie avec peine. -Salut petits. Je suis déjà dans la maison. Qu’est-c…

CENICIENTA